مصرف گرایی و اضطراب داشتن بهترین ها
هم نسلی های من یادشان هست که زمانی نوار کاست بود و وقتی کاست جدید می خریدیم بدون قدرت انتخاب تراک خاصی از آن صدها بار آن را گوش می کردیم تا پاره شود و یا کاست جدیدی به دستمان برسد. می دانستیم قدرت انتخابی نداریم و با آرامش هر آنچه بود گوش می کردیم. اما اکنون با یک فلش شامل هزاران آهنگ متنوع دائم به این تراک و آن آهنگ می پریم و دائم استرس داریم که کاش آهنگ قشنگ تر را گوش کنیم.
این مثال گویای وضع ما در جامعه مصرف گرا و مدرن در هم ابعاد است. با پیشرفت تکنولوژی و مصرف گرایی روزافزون قدرت انتخاب ما در انتخاب وسایل زندگی، اتومبیل، تلفن همراه، لباس و ... افزایش چشمگیری یافته و علاوه بر اینکه حرص داشتن بهترین چیزها جیبمان را خالی می کند ما را دچار اضطراب داشتن بهترین ها می کند.
دائما باید مراقب باشیم لباسمان از مد افتاده نباشد، موبایلمان بی کلاس نباشد، اتومبیلمان نشانگر منزلتی بالاتر از منزلت اجتماعی مان باشد و هر روز در تقلای به دست آوردن بهترین و آخرین مدل ها جان می کنیم. اضطراب ناشی از افزایش قدرت انتخاب امروز مسابقه ای را بین همه مردم به وجود آورده که باعث شده همه مان شب و روز بدویم تا قله دیگری از مصرف کالاهای لوکس را زودتر از دیگران فتح کنیم.
امروز از داشتن تلویزیون های قدیمی و موبایل غیر هوشمند و لباس از مد افتاده خجالت می کشیم و هر چه در می آوریم صرف داشتن بهترین هایی می کنیم که هر روز بهترش می آید و ورود مدل بالاتر و جدیدتر استرس جدیدی به ما وارد می کند که تا به آن دست نیابیم آرام نمی گیریم.
صد تاسف آنکه این خصلت مردمان کشورهای ضعیف و در حال توسعه است و کشورهای پیشرفته تر کمتر شاهد شیوع چنین سبک زندگی هستند.
مشکلات اجتماعی و فرهنگی چنان به معضلات بزرگی بدل شده اند که دیگر کمتر کسی حتی جرات ورود به آن را پیدا می کند. کلاف سردرگم مسایل و مشکلات فرهنگی خصوصا در مورد جوانان بعد از مدتها به نوشتنم واداشت.